Wyciągnięte, szczupakowate ciało o długim, spiczastym pysku i szerokim, końcowym otworze gębowym. Szczęki nierówno uzębione (małe szczotkowate zęby, a między nimi duże zęby chwytne). Wieczko skrzelowe z małym kolcem. Przedpokrywowa kość wieczka skrzelowego ząbkowana. Rozstaw oczu odpowiada średnicy oka lub jest mniejszy. Małe łuski grzebykowe, 80÷97 wzdłuż linii bocznej. Policzki nagie lub tylko częściowo pokryte łuskami. Dwie prawie jednakowej długości płetwy grzbietowe. Pierwsza z 13÷15 twardymi promieniami. W drugiej płetwie grzbietowej od 1 do 2 twardych promieni i 19÷23 miękkich. Płetwa odbytowa z 2 twardymi i 11÷13 miękkimi promieniami. Grzbiet ciemny zielonkawy do szarego. Boki jasne. U młodych ryb z 8÷10 ciemnymi poprzecznymi pręgami (u ryb starszych są słabiej widoczne). Brzuch białawy. Na płetwach grzbietowych rzędy ciemnych punktów. Na płetwie ogonowej małe, czarne plamy. Długość 40÷70 cm, maksymalnie 130 cm.
Występowanie:
W większych rzekach jeziorach oraz zbiornikach zaporowych o twardym podłożu, zwłaszcza w tych, które latem nagrzewają się, a ich woda „kwitnie” wskutek rozwoju glonów. Obecnie, w następstwie sztucznej hodowli i zarybiania, szeroko rozprzestrzeniony również w małych stawach pożwirowych i poglinianych.
Tryb życia:
Samotnik, unikający silnie zarośniętych roślinnością przybrzeżnych miejsc, polujący głównie w strefie wolnej wody. Jego populacje są liczne w zbiornikach z niskim pogłowiem szczupaka (konkurencja pokarmowa). Tarło - kwiecień do maja (przy temperaturze wody powyżej 9°C). Samiec pilnuje gniazda, oczyszczając ikrę z osadzającego się na niej namułu. Okres inkubacji jaj wynosi około tygodnia. W pierwszych dniach po wylęgu młode ryby odżywiają się zawartością woreczka żółtkowego. Trzymają się w pobliżu powierzchni wody. Samice zazwyczaj rosną szybciej od samców, ale dojrzewają płciowo dopiero w wieku 3÷5 lat. Samce dojrzewają w 3÷4 roku życia przy długości ciała 35-45 cm.
Odżywianie:
Osobniki dorosłe odżywiają się niedużymi rybami (stynka, płoć, okoń, ukleja i inne). W okresie zimowym sandacz nie zapada w zimowy letarg i w związku z tym nie zaprzestaje pobierania pokarmu. Natomiast w okresie rozrodu nie odżywia się.
Połowy
Na co:
Żywiec i małe (do 10 cm) martwe rybki, fileciki, woblery, błystki obrotowe, streamery.
Kiedy:
Od początku lata do jesieni. Najlepsze połowy od sierpnia do października. Bierze także czasami spod lodu.
Jak:
Ryba bardzo ostrożna dlatego najlepsze metody połowu to odległościowe metody spławikowe i przystawki. Przed zacięciem należy pozwolić wysnuć pewną ilość żyłki z kołowrotka; zacinać dopiero kiedy zaczyna szybciej uciekać.
Portal
Ważne Informacje
