Dzika, podstawowa forma karpia (sazan) ma wyciągnięte, bocznie słabo ścieśnione ciało. Wysuwalny otwór gębowy ma położenie końcowe. Na górnej wardze występują cztery wąsiki (dwa dłuższe i dwa krótsze). Zęby gardłowe trójrzędowe. Łuski duże, 33÷40 wzdłuż linii bocznej. U hodowlanych odmian ciało, w zależności od odmiany, bywa mniej lub bardziej wyciągnięte i wygrzbiecone. Wyróżnia się karpie: pełnołuskie (całkowicie pokryte łuskami), lustrzenie (o ciele pokrytym nieregularnie rozrzuconymi, powiększonymi łuskami), lustrzenie rzędowe (z szeregiem dużych łusek biegnących wzdłuż linii bocznej), golce (całkowicie pozbawione łusek, lub z pojedynczymi łuskami osadzonymi w bezpośrednim sąsiedztwie płetw). Płetwa grzbietowa z 20÷26 rozwidlającymi się promieniami. W płetwie odbytowej jest ich 8÷11, w brzusznej 9÷11, piersiowej 16÷17, w ogonowej zaś 19; wszystkie u góry wyraźnie się rozwidlają. Ubarwienie karpia jest zmienne. Grzbiet zazwyczaj zielonobrązowy do zielonoczarniawego. Boki srebrzystobrązowawe, brzuch biały. Płetwy zielonoszare z brązowawym odcieniem, nierzadko czerwonawe. Długość 25÷75 cm, maksymalnie 120 cm. Osiąga wiek 40 lat.
Występowanie:
Pierwotnie tylko w zlewiskach mórz: Czarnego. Azowskiego i Kaspijskiego. Lubi ciepłe, stojące i wolno płynące wody o piaszczystym lub mulistym podłożu, obficie zarośnięte roślinnością. Jako podstawowa hodowlana ryba został już w XIII-XV wieku rozpowszechniony prawie w całej Europie. W Polsce w wyniku zarybiania występuje prawie we wszystkich zbiornikach wodnych.
Tryb życia:
W ciągu dnia karp trzyma się zazwyczaj głębszych, zaciemnionych miejsc, przejawiając wzrastającą aktywność wraz z zapadającym zmierzchem. Tarło - maj do lipca, zależnie od kształtowania się w tym okresie temperatury wody. Karpie hodowlane w stawach osiągają w trzecim roku życia ciężar 1÷2 kg przy długości ciała 25÷35 cm. Również dzikie karpie odznaczać się mogą tak szybkimi przyrostami, zazwyczaj jednak rosną zdecydowanie wolniej.
Odżywianie:
Młode kapie zjadają rośliny i zwierzęcy plankton (wyrostki, skorupiaki). Przy długości około 18 mm zaczynają polować na zwierzęta denne. Osobniki dorosłe pobierają dodatkowo pokarm roślinny. Karpie rozpoczynają żerowanie dopiero przy temperaturze wody przekraczającej 8°C. jednak najlepiej przyswajają pokarm w temperaturze powyżej 20°C.
Połowy
Na co:
Wszelkie drobne przynęty zwierzęce i roślinne, zwłaszcza ochotki, bułka, kasza kukurydziana, ziarna kukurydzy, kulki proteinowe.
Kiedy:
Brania zaczynają sie wczesną wiosną (zimą nie żeruje). Najlepsze miesiące to lipiec, sierpień i wrzesień. Można jednak łowić do listopada.
Jak:
Wskazane nęcenie przez kilka dni. Ze względu na płochliwość wskazane metody odległościowe: zarówno przystawki jak i metody spławikowe, przepływanka denna i z powierzchni bez spławika. W przypadku większych okazów konieczny jest zapas żyłki na kołowrotku ze względu na bardzo dużą waleczność tej ryby.
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Portal
Ważne Informacje
